سگ تریر بول

در این مطلب شما را با سگ بول تریر آشنا و به به بررسی رفتار و ظاهر آن می پردازیم.

سگ تریر بول در قرن 19 میلادی در انگلستان از ترکیب تریر و بولداگ بویلر به دنیا آمد و به عنوان یک سگ جنگی پرورش داده شد. اما بعدها این سگ حیوان خانگی وفادار و مهربان در میان خانواده ها جای گرفت زیرا که روش های تربیتی این سگ تغییر کرد. این نژاد در سال 1936 میلادی به طور رسمی توسط باشگاه آمریکایی کانن معرفی شد.

ظاهر

البته گفتنی است این نژاد ظاهر زیبایی ندارد و کمتر از نظر زیبایی مورد توجه قرار می گیرد اما بیشتر از او به عنوان یک نگهبان بسیار خوب استقبال می کنند. سر بزرگ و پوزه ی بلند و بر آمده، این سگ را از دیگر نژاد های تریر مستثنا کرده است. آن ها دارای چشمان و بینی بسیار کوچک و گوش های تیزی هستند که همین امر زیبایی را در صورت این سگ ها کاسته است. این نژاد از سگ های تریر اغلب به رنگ سفید است اما ممکن است به رنگ دیگر مانند کرم، قهوه ای و حتی ترکیب این ها باشند.

موهای کوتاه و نازک آن ها به صورتی است که گویی مو ندارند و بدن آن ها براق است و عضلات به راحتی قابل دیدن هستند. همچنین نگهداری آن ها با داشتن موهای کوتاه بسیار آسان تر از دیگر نژادهاست زیرا که دیگر مشکل ریزش مو برطرف و یا به حداقل می رسد. آن ها اندازه متوسط و هیکل عضلانی دارند که همین امر به آن ها اعتماد به نفس می دهد که همیشه شجاع و دلیر بوده و از جنگیدن هراس نداشته باشند. البته بعدها برای افزایش اندازه این سگ ها آن ها را با نژادی متعلق به اسپانیا ترکیب کردند. دم آن ها مانند دیگر نژادهای تریر کوتاه و صاف و نازک است.

وزن : وزن آن ها در نرها حدود 55 تا 65 کیلوگرم بوده و در ماده ها بین 45 تا 55 کیلوگرم است.

قد : قد آن ها در نرها 55 سانتی متر و در ماده ها 53 سانتی متر است.

عمر : در صورت سلامت کامل تا 15 سال هم عمر می کنند.

خصوصیات اخلاقی

همانطور که در بالا گفته شد سگ های تریر بول از ترکیب تریر و یک نوع بولداگ شکل گرفته اند. بولداگ یک سگ قوی و جنگنده و خوی وحشی گری بالایی دارد. از این رو خوی وحشی و جنگده نیز در سگ های بول تریر وجود دارد و می توان آن ها برای شکار و نگهبانی تربیت کرد. اما در صورتی که این سگ ها درست آموزش داده شوند بسیار سازگار با انسان ها و دیگر حیوانات خانگی هستند. اما در ارتباط آن با نوزادان باید احتیاط کرد زیرا ممکن است رفتارهای ناگهانی و هیجانی آن ها به نوزاد آسیب وارد کند. در صورتی که این سگ به طور صحیح آموزش داده نشود ممکن  است در ارتباط با افراد غریبه و دیگر حیوانات پرخاشگرانه رفتار کند.

این نژاد نسبت به تنهایی و بی تفاوتی حساس بوده و در صورتی که در زمان طولانی تنها بماند ممکن است خرابکاری کند تا اعتراض خود را این گونه اعلام نماید. این سگ بسیار به افرادی که به آن ها زندگی می کند محبت دارد و وابسته می شود. آموزش دادن و تربیت این نژاد کار آسانی نیست زیرا که زیاد حرف گوش کن نیستند. اما بسیار با هوش بوده و در صورت استفاده از روش های صحیح آموزشی می توان آن ها را برای داشتن رفتار مودبانه تربیت کرد.

این نوع از تریر ها بسیار شیطون و پر جنب و جوش هستند که نیاز به فعالیت روزانه مرتب دارند. از این رو اگر آن ها در آپارتمان ها نگهداری می کنید یا فضایی را برای بازی و فعالیت آن ها ایجاد کنید و یا به صورت روزانه آن ها را به پیاده روی ببرید. البته فعالیت روزانه به وزن آن ها نیز بستگی دارد اما به صورت تقریبی می توان 40 دقیقه در روز را در نظر گرفت.

به صورت کلی می توان گفت این سگ ها مهربان، پر جنب و جوش، شجاع، سمج و سر سخت، باهوش، سر و حال و با نشاط هستند.

تغذیه

اگر از غذای آماده برای تغذیه سگ خود استفاده می کنید حدود نصف فنجان کافی است. البته که میزان غذای سگ شما به سن و وزن آن نیز بستگی دارد. همچنین شما می توانید از گوشت پخته شده برای تغذیه سگ خود استفاده کنید اما دادان غذای مغذی تر با حجم کمتر بسیار برای سگ شما مفید تر است.

دقت داشته باشید که اگر سگ شما دچار اضافه وزن شده است غذای او را قطع نکنید بلکه وعده غذایی با اندازه و در زمان مشخص شده در روز به او بدهید. از فعالیت روزانه سگ خود غافل نشوید.

بیماری و مشکلات

در کل سگ های تریر بول دچار بیماری خاصی نیستند اما ممکن است دچار مشکلاتی نظیر بیماری های زیر شوند.

ناشنوایی : ممکن است که مشکل شنوایی در این سگ به صورت ارثی باشد از این قبل از خرید، تست Bear را بر روی آن ها انجام دهید.

حساسیت پوستی : به علت موهای کوتاه باکتری ها و قارچ ها سریع تر به سطح پوست رسیده و پوست را دچار اگزما می کند. از این رو برای نگهداری این سگ ها باید به مسائل بهداشتی ان ها دقت کرد.

بیماری ارثی : سگ های تریر و ترکیب نژادی با تریر ممکن است دچار بیماری کلیوی شوند. این بیماری موجب عدم رشد مناسب کلیه درشکم مادر شده و با به دنیا آمدن و رشد، سگ دچار مشکل می شود.

نکات مراقبتی و بهداشتی

به علت موهای کوتاه و کم حجم این سگ آن ها را در مقابل سرما ضعیف کرده است و در سرما یا کمتر به بیرون بروند و یا اینکه لباس به آن ها بپوشانید.

موهای کوتاه آن علاوه بر اینکه ریزش کمی دارد نیاز آن ها را به حمام کردن کمتر می کند و همین که چند روز یک بار موها ان ها را برس کرده و با یک دستمال مرطوب تمیز کنید کفایت می کند. البته این بدین معنی نیست که آن ها نیاز به حمام ندارند بلکه شستشوی آن ها 2 الی 3 بار در ماه لازم است.

هفته ای 2 الی 3 مرتبه دندان های آن ها را مسواک کنید تا هم از بوی بدن دهان و هم از جرم دندان ها جلوگیری شود. همچنین ماهی یکبار اقدام به کوتاه کردن ناخن ها کنید تا در تماس با افراد و پوست خود موجب خراش نشود.

نکته : اگر ناخن های سگ در هنگام راه رفتن به زمین کشیده شد و صدا ایجاد کرد نشان از این دارد که ناخن ها بلند شده است و باید کوتاه شوند.

نکته : کوتاه کردن ناخن ها تجربه می خواهد و در صورت عدم داشتن تجربه ممکن زیادی ناخن ها کوتاه شود و خونریزی کند از این رو اگر تجربه در کوتاه کردن ناخن ها ندارید به دامپزشک مراجعه نمایید.

هر چند وقت یک بار توجه داشته باشید که گوش ها جرم و بوی بدی نگیرد زیرا که نشان دهنده عفونت گوش است.