معرفی کامل کشور مالزی

به گزارش اطلاع نیوز

بسیاری از مردم مالزی بر این باورند که اجداد آن ها اصالتا از کامبوج و دلتای روی مِکُنگ در ویتنام هستند. اجداد مالاها به علت کمبود زمین، جمعیت زیاد و کمبود منابع طبیعی در کامبوج و ویتنام، به شبهه جزیره مالزی و  جزیره سوماتا نقل مکان کردند. 

در قرن نوزدهم، لنگرگاه مالاکا "Malacca" جایگاهی بود که تاجران شرق (کشور چین) و تاجران غرب (هند، خاورمیانه و اروپا) یکدیگر را ملاقات میکردند و به تجارت اقلامی مانند ادویه جات میپرداختند. مالاکا در سال 1511 توسط پرتغالی ها فتح شد و بعد ها در سال 1641 بدست هلندی ها افتاد. در سال 1811 انگلیس حکمران مالاکا شد و به تدریج نفوذ خود را در منطقه گسترده کرد.

کشور مدرن مالزی در سال 1963 تشکیل شد. مالزی از 13 ایالت تشکیل شده است. 9 عدد از ایالت ها توسط سلطان های ایالتی اداره میشود و 3 تای دیگر توسط فرماندار. قانون اساسی مالزی همانند قانون اساسی انگلستان است و بر پایه حکومت پادشاهی است. شاه از بین 9 سلطان ایالت ها و به شکل 5 ساله انتخاب میشود. انتخابات مالزی به شکل دوره ای و 5 ساله، برای انتخاب اعضای پارلمان و نخست وزیر برگزار میشود. 
اقتصاد کشور امروزه در مقایسه با گذشته در حال رشد و بهتر شدن است. به همین سبب قیمت رینگیت مالزی در دنیا از جایگاه بهتری برخوردار شده است.

فهرست : (با کلیک بر روی هر عنوان به ابتدای آن هدایت میشوید)

موقعیت جغرافیایی
زبان و گویش
فرهنگ عامه
دین و مذهب
تعطیلات مهم
مراسم عبور
روابط اجتماعی
شرایط زندگی
زندگی خانوادگی
لباس و تن پوش
غذا و خوراکی ها
تحصیلات
میراث فرهنگی
استخدام و بازار کار
ورزش ها
دورهمی ها
صنایع دستی
مشکلات اجتماعی

 

موقعیت جغرافیایی

مساحت کشور چیزی در حدود 329.760 کیلومتر مربع بوده که تقریبا هم انداره کشور مکزیک است. بیش از نیمی از خاک کشور را جنگل های بارانی گرمسیری پوشانده است. مناطق زیادی از این جنگل ها به خاطر چوب درختان نابود شده است. آب و هوای مالزی گرمسیری بوده و در طول سال به طور میانگین 240 سانتیمتر باران میبارد. آب و هوای کشور گرم، معتدل و آفتابی است. دمای هوا در طول روز چیزی مابین 23 تا 31 درجه سانتیگراد است.

19 میلیون نفر از مردم کشور مالزی چند ملیتی هستند. سه گروه قومی اصلی در مالزی وجود دارند : "Bumiputera" (پسران خاک) حدود 11 میلیون نفر جمعیت دارند که در "Sabah" و "Sarawak" زندگی میکنند و تقریبا 60 درصد از جمعیت کشور را تشکیل میدهند. مردمانی هم از کشور چین، هندوستان، پاکستان و بنگلادش نیز ساکن مالزی هستند.

زبان و گویش

زبان مالایی یا مالالائی "Malay" زبان اصلی کشور مالزی است. این زبان همراه با زبان انگلیسی در مدارس تدریس میشود. 
اگرچه زبان مالایی در سراسر کشور صحبت میشود، اما گویش ها در ایالت های مختلف، تفاوت دارند. به طور کلی واژه ها به نحوی تلفظ میشوند که بیان میشوند، بنابراین زبان بسیار آسانی برای یادگیری است. زبان مالایی لغاتی را از زبان های دیگر مانند سانسکریت، پرتغالی، فارسی، عربی و انگلیسی قرض گرفته است.

مالایی ها معمولا از نام های عربی برای فرزندان خود استفاده میکنند، مالایی ها مانند اعراب، نام خانوادگی ندارند. نام یک شخص با اسم خودش شروع شده و با عبارت "بِن و بنت" در وسط و به اسم پدر یا نام کامل او با نسب هایش ختم میشود. آن ها برای فرزندان دختر خود بیشتر از اسامی فاطمه، لطیفه، زیتون و امینه و برای پسران بیشتر از احمد، سلیمان، جمال الدین، زکریا و اسماعیل استفاده میکنند.

فرهنگ عامه

مالایی ها به خاطر داشتن مبارزی بزرگ، به نام "Hang Tuah" افتخار میکنند. او به عنوان نماد یک جنگجوی بزرگ و سنبلی برای وفاداری به تاج و تخت در کشور شناخته شده است. او وفاداری خود را با کشتن دوست خود به اثبات رساند، دوست او "Hang Jebat" نام داشت و بر علیه سلطان شورش کرده بود.
یکی دیگر از داستان ها معروف در مالزی، در مورد شاهزاده خانمی از جزیره لنکاوی است. شاهزاده "Mahsuri" (ماهسوری) که به اشتباه متهم به زنا شده بود، اعدام شد. پس از مرگ ماهسوری خون او که به رنگ سفید بود از بدنش خارج شد و کل جزیره را برای 7 نسل نفرین کرد.

دین و مذهب

مردم مالزی مسلمانی با ایمان هستند. تاثیر اسلام بر مالاها به قرن پانزدهم بازمیگردد، زمانی که سلطان آن زمان دین رسمی کشور را اسلام قرار داد. قانون مالزی تصریح کرده، که همه کودکان متولد این کشور، مسلمان به دنیا می آیند. اما با این حال برای اقلیت های دینی دیگر مانند بودایی، هندوئیسم، مسیحیت و کنفسیوس فضای فعالیت و زندگی فراهم شده است.

 

تعطیلات مهم

در مالزی سه نوع سال نو و تعطیلات وجود دارد : تعطیلات و سال نو مسلمانان، تعطیلات کریسمس برای پیروان کاتولیک رومی و سال نو چینی و تعطیلات همراه با آن. علاوه بر تعطیلات سال نو، مردم کشور اعیاد دیگر دین اسلام مانند عیر فطر و عید قربان، تعطیلات بودایی مانند روز بودا و تعطیلات عید مسیحیت مانند روز عروج و عید پاک، را جشن میگیرند. تمامی کسب و کارها چه خصوصی و چه دولتی در این روزها تعطیل هستند. مردم مالزی روز استقلال کشور را در روز 31 ماه آگوست جشن میگیرند، در این روز جشن ها و رژه های بزرگ در شهرها برگزار میشود.

مراسم عبور

(مراسمی که در برخی از مواقع از زندگی برگزار میشوند.)

در جامعه امروز مالزی، مراسم عبور مختلفی وجود دارد. پس از تولد نوزادان، مادر و نوزاد وارد یک دوره 44 روزه استراحت میشوند. از جشن های سال های ابتدای تولد میتوان به "naik buaian" (که در این مراسم کودک را به گهواره اش معرفی میکنند) و تراشیدن سر کودک برای پاک کردن او اشاره کرد.

مراسم جشن ختنه پسران به همراه سایر اعضای فامیل و به شکل سنتی برگزار میشود، این مراسم در سن 5 تا 12 سالگی و توسط یک "Mudim" شخصی که در اینکار تخصص دارد انجام میگیرد. ختنه در بیمارستان ها امروزه بیشتر رواج دارد تا به شکل سنتی و جشن برای ختنه فرزندان بیشتر در خانواده های سنتی مالزی طرفدار دارد. ختنه دختران در مالزی در سنین بسیار کم انجام میشود و به شکل یک مراسم خصوصی است.
ازدواج شاید یکی از مهم ترین اتفاقات در زندگی مردم کشور است. هنوز هم ازدواج ها توسط افراد فامیل و دوستان برنامه ریزی میشوند و زن و شوهر، باید یکدیگر را به طور کامل پذیرفته باشند. مردان معمولا در سن 25 تا 28 سالگی و زنان چند سال جوانتر ازدواج میکنند.

در روستاها مراسم عروسی در دو روز جشن گرفته میشود. اولین جشن، در روز اول و در منزل عروس برگزار میشود و روز بعد در خانه داماد. دوستان، اقوام و روستاییان در برگزاری و آماده سازی مراسم کمک میکنند. ثروتمندان مالزی، جشن عروسی را در رستوران ها و هتل های بزرگ جشن میگیرند. 

مرگ، یک اتفاق ناگوار و مذهبی در فرهنگ مالایی است. مطابق آموزش های اسلامی بدن متوفی همان روز اول به خاک سپرده میشود. قبل از مراسم تدفین، بدن متوفی را در خانه میگذارند تا همه اعضای خانواده، دوستان و اقوام با او وداع کنند. سپس بدن را در کفن میگذارند و برای خاکسپاری به قبرستان میبرند. اقوام و دوستان در روز سوم، هفتم، چهلم و صدم گردهم می آیند تا یاد متوفی را زنده نگاه دارند.

روابط اجتماعی

مالایی های سنتی برای احوال پرسی از عبارت "کجا میروید؟" استفاده میکنند که در جواب آن معمولا "هیچ جا، میخواهم قدم بزنم" پاسخ داده میشود. اما در مناطق شهری، احوالپرسی ها به شکل ساده تر است؛ مانند "حالت چطور است؟".
مردان و زنان با یکدیگر دست نمیدهند. زنان مالایی با مردان نامحرم دست نمیدهند، مگر آن که دستان خود را با پارچه ای پوشانده باشند. مردان در دیدار با یکدیگر دست میدهند و بعد دستان خود را به کنار سینه میبرند تا نهایت احترام را نشان دهند. زنان در برخورد با یکدیگر مانند مردان دست میدهند و دستان را به کنار سینه میبرند. 

برای ورود به خانه های مالایی باید کفش ها درآورده شود. مالایی ها به نظافت خانه خود بسیار اهمیت میدهند.

شرایط زندگی

اندکی بیش از 50 درصد از مردم مالزی در مناطق شهری زندگی مینمایند. در مرکز جامعه مالایی، "کامپونگ" قرار دارد، این لغت به معنای جامعه ای کوچک شامل خانواده، اقوام و دوستان میشود که با ازدواج گسترده میشود، یا با همسایگی.
مردم مالزی ساکن شهرها از سطح زندگی مناسبی برخوردار هستند. زندگی شهری مدرن شده و اکثر مردم از اقلامی چون اتومبیل، تلویزیون و... برخوردارند. اما در روستاها، همچنان عده ای از مردم به امکانات سطح پائین دسترسی دارند.

زندگی خانوادگی

ازدواج و داشتن فرزندان از مهم ترین جنبه های زندگی مالایی هاست. زنان مالایی نقش مهمی در تربیت فرزندان دارند، پدر هم نقش تامین مخارج خانواده را، به شکل سنتی و از دیرباز به عهده دارد. خانواده های شهرنشین در مقایسه با ساکنین روستا، به نسبت جمعیت کمتری دارند. در گذشته داشتن حتی 6 فرزند هم عادی بود، اما امروزه میانگین تعداد فرزندان در خانواده 4 عدد است.

مردم در مالزی، مراقب اعضای خانواده خود، فقرا و سالمندان هستند و نگهداری از سالمندان بر عهده فرزندان بزرگتر آن هاست.
نگهداری از گربه ها، ماهی یا پرنده ها به عنوان حیوان خانگی، در میان بیشتر مردم مرسوم است. 

لباس و تن پوش

لباس سنتی مالایی برای مردان و زنان بسیار ساده است. این لباس از یک تکه پارچه مستطیلی تشکیل شده که از جنس باتیک (نوعی رنگ خاص برای لباس) است. 
زنان مالایی حجاب کامل دارند و لباس های آنها، تمامی بدن را میپوشاند. زنان متاهل اغلب لباس "baju kebaya" را میپوشند، یک لیاس بلند و جذب که به همراه با یک دامن تا مچ پا پوشیده میشود. مردان مالایی لباس "baju Melayu" را میپوشند، لباسی بلند همراه با یک شلوار تا ساق پا. مردانی که به مکه مشرف شده اند، یک کلاه سفید رنگ بافتنی روی سر میگذارند.

در شهرها، پوشیدن لباس های غربی مرسوم است. با این حال استفاده از شلوار کوتاه یا لباس های حلقه ای مشاهده نمیشود.

غذا و خوراکی ها

برنج غذای اصلی است و در بیشتر وعده های غذایی استفاده میشود. مردم مالزی برنج را همراه با ماهی، گوشت و سبزیجات پخته شده میخورند. مسلمانان مالزی از خوردن گوشت خوک یا گوشتی توسط یک غیر مسلمان تهیه شده باشد، پرهیز میکنند.

مالایی ها با کمک دست ها غذا میخورند، همیشه قبل از غذا، دست ها را کامل میشویند. برای شست و شوی دست ها، از یک ظرف بزرگ به نام "kendi" استفاده میکنند که بر روی سفره قرار میگیرد یا توسط اعضای خانواده دست به دست میشود. غذا همیشه با دست راست خورده میشود و برای کشیدن غذا در ظرف از دست چپ استفاده میشود.
یکی از صبحانه های معروف در مالزی "nasi lemak" است. برنجی که در شیر نارگیل پخته میشود و با میگوی گرم، ماهی، تخم مرغ و سبزیجات خورده میشود.

تحصیلات

نرخ سواد در مالزی 92 درصد است و بیشتر مردم قادر به خواندن و نوشتن هستند. برای همه مردم اجباری است که تا سن 15 سالگی به مدرسه بروند.

میراث فرهنگی

موسیقی سنتی مالایی در مراسم های سنتی نواخته میشود. یکی از سازهایی که در مراسم های سنتی نواخته میشود "gamelan" نام دارد، این ساز توسط ضربات چوب بر روی آلاتی دیگر نواخته میشود.
رقص های سنتی مالزی در مراسم های سنتی اجرا میشوند. این مراسم برای مردان و زنان به صورت جداگانه برگزار میشود. 

استخدام و بازار کار

به طور سنتی، بیشتر مردم ساکن مناطق روستایی به کشاورزی و ماهیگیری مشغول هستند. مردم ساکن شهرها، اکثرا کارمند دولت، کارگران، کارمندان بخش حمل و نقل و یا کارگران صنعتی را شامل میشوند. برخی هم در مشاغل دولتی بلند پایه و ارتشی خدمت میکنند.

ورزش ها

یکی از ورزش های محبوب سپکتاکرا است. این بازی به صورت تیمی و به همراه یک توپ کوچک انجام میشود. پرطرفدارترین ورزش در میان مالاها فوتبال است. مسابقات فوتبال حتی در روستاها و شهرهای کوچک نیز برگزار میشود. ورزش بدمینتون در سراسر کشور طرفدار دارد، از ورزش های دیگر میتوان به والیبال، هاکی روی چمن، بسکتبال، راگبی، اسکوواش و کریکت اشاره کرد.

دورهمی ها

بادبادک بازی در میان ساکنین سواحل به شکل تفریحی و گروهی انجام میشود. در شهرها، مردم در اوقات فراغت خود به تماشای برنامه های تلویزیونی مالایی، هندی و چینی میپردازند. مالزی دارای 3 شبکه تلویزیونی است که توسط دولت اداره میشود.

صنایع دستی 

مالاها هنر و صنایع دستی بسیاری دارند. یکی از نمایش های قدیمی در مالزی، نمایش "wayang kulit" است. در این نمایش عروسک های که از جنس چرم بوفالو ساخته اند، در نمایش سایه ها شرکت میکنند. این عروسک ها دستانی متحرک دارند که توسط عروسک گردان تکان داده میشوند، معمولا این نمایش همراه با موسیقی است.

مالاها به خاطر داشتن صنایع دستی چوبی در دنیا شهرت دارند. صنایع چوبی مالزی، در قایق ها، خانه های چوبی و دیوارها نمود پیدا کرده است. خانه های سنتی مالزی به وسیله صنایع دستی چوبی ساخته شده اند و در اقلام منزل استفاده از چوب بسیار مشاهده میشود. 

هنر بافندگی یکی دیگر از صنایع دستی پرتکرار در مالزی است. برای این نوع از صنایع دستی از نخ های ابریشمی و پنبه ای استفاده میشود. 

مشکلات اجتماعی

دولت مالزی اجازه بازداشت بدون محاکمه اشخاصی را دارد که برای کشور خطرناک شناخته میشوند. نقض حقوق بشر، از مواردی است که در کشور اتفاق افتاده است.

 

منبع : everyculture.com