در یونان باستان که ورزش به عنوان آیین و رسم مذهبی و اجتماعی در بین مردم رواج داشت و برای نخستین بار هر چهار سال یک بار مسابقات ورزشی به نام المپیک برگزار می شد، زنان در این عرصه حتی برای دیدن مسابقات، ممنوعیت داشتند.
– نظام برده داری و سیستم طبقاتی در دوره پیشین تنها به زنان اشراف این امتیاز را می داد که در مراسم ورزشی برای تماشا یا انجام مسابقات شرکت کنند و زنان طبقات پایین از این حق محروم بودند.
– درصفحه ۱۸ و ۱۹ کتاب زن و ورزش (نوشته باب اندرسون. و ترجمه: مجتبی جعفریه)، آمده است که حتی در مراسم و آیین های ویژه مذهبی و اجتماعی که تا پیش از بر پایی المپیاد در یونان باستان برگزار می شد، و بعد از آن در المپیاد باستانی که به منظور پرورش جسم و روان نونهالان و جوانان ترتیب یافته بود و هر چهار سال یک بار برگزار می شد، زنان حق ورود و تماشا نداشتند، و این ممنوعیت، آن قدر شدت داشت که اگر زنی این قانون را نادیده می گرفت و به تماشای مسابقات می رفت، محکوم به اعدام می شد.
– با ایجاد تغییرات سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی، موقعیت زنان در تمام صحنه ها و از جمله ورزش تغییر کرد.
– نخستین زنی که سنتهای دوران برده داری را در یونان باستان در هم شکست، زنی به نام «هیپوهریا» بود که با تلاش و پشت کاری خاص، سرانجام پای زنان را به عرصه ورزش و میدان مسابقات ورزشی یونان باز کرد، وی مسابقاتی با عنوان «هریا» بدون حضور مردان انجام داد که در آن مسابقات جوایزی از تاج گل و شاخه های زیتون که مظهری از خدایان یونان بود، به برندگان داده می شد.
