سرمربی اوکراینی تیم ملی قایقرانی ایران میگوید مدال برنز ناگویا با اهداف تعیینشده برای این رشته فاصله داشت. وی کمبود تجربه بینالمللی را مهمترین دلیل کسب این نتیجه عنوان کرد.

به گزارش خبرنگار مهر، تیم ملی قایقرانی آبهای آرام ایران در بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا با ترکیبی از قایقرانان با تجربه و جوان حاضر شد، اما تنها یک مدال برنز در کایاک ۵۰۰ متر دونفره مردان به دست آورد. نتیجهای که خود سرمربی روسیه ای این تیم، آن را کمتر از انتظار میداند.
سرگئی بوزوگلی ، سرمربی باتجربهای که سابقه حضور در دو المپیک و کسب مدال با تیمهای ملی اوکراین، بریتانیا، لهستان و ایران را در کارنامه دارد، از مهرماه ۱۴۰۴ هدایت تیم ایران را بر عهده گرفت و ماموریت او آمادهسازی برای حضور در بازیهای آسیایی ناگویا بود.
با این حال، شرایطی که او توصیف میکند، نبود مسابقات و اردوهای بینالمللی، تفاوت سطح امکانات تمرینی داخل کشور با پایگاههای مدرن جهان و فاصله فنی با قدرتهای آسیا مانند چین و ژاپن ، نشان میدهد این نتیجه را نمیتوان تنها به عملکرد ورزشکاران نسبت داد.
نکته مهم آن است که قرارداد یکساله این مربی به پایان رسیده و تاکنون تصمیم روشنی درباره تمدید آن گرفته نشده است. تداوم همکاری با مربیای که شناخت دقیقی از نقاط قوت و ضعف تیم، استعدادهای جوان و فاصله فنی موجود دارد، میتواند در مسیر پیش رو از قهرمانی آسیا و جام جهانی تا تلاش برای کسب سهمیه المپیک ۲۰۲۸ یکی از بهترین و موثرترین سرمایهگذاریهای فدراسیون و مجموعه ورزش کشور در این رشته باشد.
مصاحبه خبرگزاری مهر را با سرگئی بوزوگی سرمربی ۴۱ ساله اوکراینی تیم ملی قایقرانی آبهای آرام ایران در بازیهای آسیایی ناگویا می خوانید.
* خبرگزاری مهر: لطفا درباره سوابق ورزشی و حرفهای خودتان برای ما بگوئید؟
- سرگئی بوزوگلی: من مربی حرفهای رشتههای کایاک و کانو هستم و بیش از ۱۰ سال سابقه مربیگری در سطح بینالمللی دارم. در دوران ورزش حرفهای خود، دو بار در بازیهای المپیک شرکت کردم. در المپیک پکن ۲۰۰۸ به مقام هشتم رسیدم و در المپیک لندن ۲۰۱۲ مقام چهارم را کسب کردم. پس از پایان دوران قهرمانی، با تیمهای ملی اوکراین، بریتانیا، لهستان و ایران همکاری کردم. ورزشکاران من موفق به کسب مدال در مسابقات قهرمانی جهان و اروپا، در المپیک ریو ۲۰۱۶ در ماده کانو دونفره ۱۰۰۰ متر مدال برنز و در سال ۲۰۲۱ و ۲۰۲۵ نیز صاحب مدال کانو و کایاک قهرمانی جهان شدند.
* از چه زمانی به عنوان سرمربی تیم ملی قایقرانی ایران فعالیت میکنید؟
- من از مهرماه ۱۴۰۴ فعالیت خود را بهعنوان سرمربی تیم ملی قایقرانی ایران آغاز کردم. مهمترین وظیفه من آمادهسازی تیم برای بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا و تلاش برای کسب مدال بود و در ناگویا قایقرانان ایران در ماده کایاک دونفره مردان ۵۰۰ متر موفق به کسب مدال برنز شدند.
* آیا نتایج ناگویا مطابق انتظار شما بود؟ مدال برنز را نتیجه عملکرد فنی تیم می دانید یا نشان دهنده تلاش ورزشکاران و سقف واقعی ورزشکاران؟
- خیر، نتیجه نهایی مطابق انتظارات ما نبود. با توجه به اهدافی که برای این مسابقات تعیین کرده بودیم، عملکرد تیم را رضایتبخش نمیدانم. ما با هدف رقابت برای کسب مدال طلا و سایر مدالها به ناگویا رفتیم، بنابراین نتیجه نهایی با انتظارات ما مطابقت نداشت. با این حال، ورزشکاران تلاش زیادی کردند و بسیاری از آنها در تمرینات نتایج خوبی به دست آوردند و رکوردهای شخصی خود را بهبود بخشیدند ولی متاسفانه نتوانستیم در خود مسابقات تمام تواناییهای تیم را به نمایش بگذاریم. این مدال حاصل تلاش ورزشکاران و تمریناتی بود که انجام دادند. با این حال، با توجه به اهداف اولیه ما، انتظار نتیجه بهتری داشتیم. ما با هدف رقابت برای کسب مدال طلا به ناگویا رفتیم. بنابراین، مدال برنز را یک دستاورد ارزشمند میدانم، اما معتقدم تمام ظرفیت تیم در این مسابقات محقق نشد.
* با اینکه همه قایقرانان به فینال مواد مختلف رسیدند، چرا بیشتر ورزشکاران ما در جایگاههای چهارم و پنجم قرار گرفتند؟ آیا بدشانسی هم در نتایج قایقرانان تاثیر داشت؟
- یکی از دلایل اصلی، کمبود تجربه مسابقهای در سطح بینالمللی بود. تیم تحت هدایت من در طول سال ۲۰۲۶ و پیش از بازیهای آسیایی در هیچ مسابقه بینالمللی شرکت نکرد. این موضوع باعث شد بسیاری از ورزشکاران برای مدت طولانی از فضای رقابتهای بینالمللی دور بمانند. در عین حال، ورزشکاران در اردوهای داخلی عملکرد خوبی داشتند و برخی از آنها رکوردهای شخصی خود را بهبود بخشیدند.
اما نتایج تمرینات و مسابقات کنترلی همیشه نشان دهنده عملکرد ورزشکار در فینال یک رقابت بزرگ نیست. ما باید تلاش کنیم ورزشکاران بتوانند توانایی های واقعی خود را در لحظات حساس و تعیینکننده مسابقه نیز به نمایش بگذارند.
در ورزش همیشه عواملی وجود دارند که نمی توان آنها را بهطور کامل کنترل کرد. با این حال، معتقدم علت اصلی را نباید صرفا در بدشانسی جست و جو کرد، بلکه باید مجموعه عوامل مرتبط با آمادهسازی و عملکرد ورزشکاران را بررسی کرد. ورزشکار باید بتواند در شرایط رقابت شدید و فشار مسابقه، بهترین تواناییهای خود را نشان دهد. به نظر من، این یکی از زمینههایی است که باید روی آن بیشتر کار کنیم.

* رقبای ایران را چگونه ارزیابی کردید و از نظر شما بیشترین فاصله فنی ایران با رقبا در کدام بخش است ؟
- در بازیهای آسیایی ناگویا شاهد سطح بالای رقابتها بودیم. تیمهای قدرتمندی مانند چین، ژاپن و سایر کشورهای آسیایی آمادگی خوبی داشتند و عملکرد باثباتی از خود نشان دادند. برای پاسخ دقیق به این سوال باید عملکرد ورزشکاران در هر ماده بهصورت جداگانه و با جزئیات بررسی شود.
من چند عامل کلیدی را مهم میدانم، شتاب اولیه در شروع مسابقه، کارایی هر پارو، حفظ سرعت در طول مسیر و توانایی حفظ تکنیک در شدت بالای مسابقه. به اعتقاد من، تنها افزایش حجم تمرین کافی نیست بلکه باید کیفیت تمرینات روی آب را ارتقا دهیم و نقاط ضعف فنی هر ورزشکار را بهصورت اختصاصی برطرف کنیم.
* در کدام مواد شانس بیشتری برای کسب نتیجه بهتر داشتیم، اما موفق نشدیم نتیجه خوبی بگیریم؟
- بیشترین انتظار ما از کایاک دونفره مردان در مسافت ۵۰۰ متر و کانوی دونفره مختلط در همین مسافت بود. ما در این دو ماده انتظار داشتیم برای کسب مدالهای طلا و نقره رقابت کنیم، اما متا سفانه نتوانستیم این ظرفیت را به نتیجه مطلوب تبدیل کنیم.
* عملکرد بخش زنان در ناگویا بهتر بود یا مردان؟
- با توجه به آمادگی ورزشکاران و نتایج تمرینات ، معتقدم تیم مردان فرصت بیشتری برای رقابت بر سر مدال طلا داشت. با این حال، درست نیست که صرفا بر اساس یک مسابقه درباره برتری کلی بخش مردان یا زنان قضاوت کنیم. برای ارزیابی دقیقتر باید نتایج تمام ورزشکاران، سطح رقابت و ویژگیهای هر ماده را در نظر گرفت.
* وضعیت بخش زنان و ورزشکاران جوان تیم ملی را چگونه ارزیابی می کنید؟
- در ایران ورزشکاران جوان زیادی با استعداد و ظرفیت پیشرفت وجود دارند. این موضوع پایه مهمی برای آینده قایقرانی کشور است. برای پیشرفت بیشتر، باید مسیر مشخصی از ردههای پایه به سطح بزرگسالان ایجاد شود و به آمادگی جسمانی، تکنیک و توسعه فردی ورزشکاران توجه ویژهای داشته باشیم. همین موضوع درباره تیم زنان نیز صدق میکند. برنامهریزی منظم و فراهم کردن شرایط مناسب تمرینی میتواند به شکوفایی ظرفیت ورزشکاران زن کمک کند.
* مشکل اصلی قایقرانی ایران از نظر شما چیست؟ آمادهسازی، امکانات، تجهیزات یا عوامل دیگری را مشکل قایقرانی ایران می دانید؟
- از مهمترین مشکلات میتوان به محدودیت در برگزاری اردوهای بینالمللی و شرکت در مسابقات خارجی و همچنین تفاوت در سطح تجهیزات فنی پایگاههای تمرینی اشاره کرد. البته شرایط آب و هوایی در محل اردوهای ما برای تمرین روی آب مناسب بود. البته در سال ۲۰۲۶ قایقهای جدیدی برای ورزشکاران خریداری شد که اقدام مثبتی بود.
برای پیشرفت بیشتر، باید تمام بخشهای آمادهسازی بهصورت هماهنگ توسعه پیدا کنند، از تجهیزات فنی و امکانات تمرینی گرفته تا خدمات پزشکی، ریکاوری ورزشکاران و برنامهریزی اصولی تمرینات. در سال ۲۰۲۶ قایقهای جدیدی برای ورزشکاران خریداری شد. این اقدام مثبتی بود، زیرا تجهیزات مدرن نقش مهمی در کیفیت آمادهسازی دارند. با این حال، ارزیابی زیرساختها نباید فقط به قایق و پارو محدود شود. پایگاههای تمرینی، پیستهای استاندارد مسابقه، امکانات ریکاوری و خدمات پزشکی نیز از اجزای مهم آمادهسازی حرفهای هستند.
* اردوهای تیم در چه مکانهایی برگزار می شد و تا چه حد در آماده سازی قایقرانان موثر بود؟
- در این مدت اردوهای زمستانی ما در دزفول و اردوهای تابستانی در اردبیل برگزار شدند. شرایط آب و هوایی برای تمرینات کامل روی آب مناسب بود. با این حال، در مقایسه با پایگاههای تمرینی مدرن اروپا و آسیا، تفاوتهایی در تجهیزات فنی و امکانات آمادهسازی جامع وجود دارد. برای موفقیت در مسابقات بینالمللی، ضروری است ورزشکاران بتوانند در شرایطی نزدیک به محیط مسابقات اصلی تمرین کنند. اردوهای تمرینی به ما اجازه دادند روی آمادگی جسمانی، تکنیک و تاکتیک ورزشکاران کار کنیم.
بسیاری از قایقرانان در تمرینات داخلی نتایج خوبی به دست آوردند. با این حال، نبود اردوها و مسابقات بینالمللی فرصت ارزیابی آمادگی تیم در برابر رقبای قدرتمند را محدود کرد. به اعتقاد من در آینده باید میان تمرینات داخل کشور و حضور در مسابقات خارجی تعادل بهتری برقرار شود.

* بازیهای آسیایی ناگویا چه دستاوردی برای قایقرانی ایران داشت؟
- بازیهای آسیایی ناگویا نشان داد که تیم ملی ایران ورزشکارانی دارد که توانایی رقابت برای کسب مدال در سطح آسیا را دارند. در عین حال، این مسابقات نشان داد که تواناییهای تمرینی بهتنهایی کافی نیست و برای رقابت بر سر مدال طلا باید شرایط آمادهسازی و کیفیت تمرینات را ارتقا دهیم. این مسابقات تجربه مهمی برای ما بود و به شناسایی اولویتهای آینده کمک کرد.
* مهمترین مسابقات پیش روی تیم ملی کداماند و چه هدفی را برای کسب نتیجه دنبال می کنید؟
- در فصل آینده، مسابقات قهرمانی آسیا، جام های جهانی و مسابقات قهرمانی جهان از مهمترین رویدادهای پیش روی تیم خواهند بود. این مسابقات فرصتی برای ارزیابی پیشرفت تیم، بررسی اثربخشی برنامههای تمرینی و تعیین جایگاه واقعی ورزشکاران در سطح بینالمللی را فراهم میکند. هدف اصلی ما باید دستیابی به نتایج باثباتتر و کاهش فاصله با تیمهای قدرتمند جهان باشد.
* شانس کسب مدال ایران در مواد کایاک و کانو در مسابقات آسیایی چقدر است؟
- تیم ملی ایران در هر دو رشته کایاک و کانو از ظرفیت کسب مدال برخوردار است. با این حال، شانس دقیق کسب مدال به ماده مسابقه، ترکیب شرکتکنندگان و سطح آمادگی ورزشکاران در زمان برگزاری مسابقات بستگی دارد. به اعتقاد من، باید اهداف بلندپروازانهای برای تیم تعیین کنیم، اما همزمان ارزیابی واقعبینانهای از تواناییهای ورزشکاران بر اساس نتایج واقعی داشته باشیم.
* برنامه قایقرانی برای شرکت در بازیهای المپیک ۲۰۲۸ چیست و چه اردوها و مسابقاتی برای کسب سهمیه لازم است ؟
- ما این فرصت را داریم که از طریق مسابقات انتخابی قاره آسیا برای کسب سهمیه المپیک تلاش کنیم. در حال حاضر، مهمترین هدف باید آمادهسازی ورزشکاران برای رقابتهای انتخابی و فراهم کردن شرایط لازم برای دستیابی به بهترین نتایج باشد. صحبت درباره کسب مدال المپیک در این مرحله زود است. ابتدا باید سطح تیم را ارزیابی کنیم، مواد دارای بیشترین ظرفیت را شناسایی کنیم و برای کسب سهمیه برنامهریزی دقیقی داشته باشیم. در درجه نخست، به یک برنامه بلندمدت نیاز داریم که شامل اردوهای تخصصی، مسابقات کنترلی و حضور در رقابتهای سطح بالا باشد. باید توجه ویژهای به آمادهسازی برای مسابقات انتخابی آسیا داشته باشیم. لازم است ترکیب تیم از قبل مشخص شود، نقاط قوت و ضعف ورزشکاران ارزیابی گردد و برنامه تمرینی متناسب با الزامات کسب سهمیه المپیک تنظیم شود.
* بزرگترین چالش تیم ملی در مسیر مسابقات آسیایی، جهانی و المپیک چیست و اگر یک پیشنهاد جدی به فدراسیون بدهید چه خواهد بود؟
- به اعتقاد من، بزرگترین چالش ایجاد یک برنامه پایدار و منظم برای آمادهسازی است. برنامه ای که بتواند زمینه دستیابی به نتایج قابلاتکا و مستمر را فراهم کند. برای تحقق این هدف، برنامهریزی اصولی، زیرساختهای مدرن، کادر فنی متخصص، خدمات پزشکی و امکان ارزیابی مستمر سطح ورزشکاران ضروری است. تمام این عوامل باید در قالب یک برنامه واحد و هماهنگ اجرا شوند. پیشنهاد اصلی من تدوین یک برنامه بلندمدت برای آمادهسازی تیم ملی است که اهداف مشخص، تقویم مسابقات و بودجه موردنیاز را در بر بگیرد. این برنامه نباید فقط به تمرینات داخل کشور محدود شود، بلکه باید اردوها و مسابقات بینالمللی را نیز شامل شود. چنین رویکردی به ما کمک میکند پیشرفت ورزشکاران را بهصورت عینی ارزیابی کنیم و توان رقابتی تیم ملی را افزایش دهیم.
* برای دورهی بعدی بازیهای آسیایی چه برنامهای دارید؟
- در حال حاضر نمیتوانم برنامه مشخصی برای چرخه بعدی بازیهای آسیایی ارائه دهم، زیرا قرارداد یکساله من با فدراسیون به پایان رسیده است و تاکنون اطلاعاتی درباره ادامه همکاری یا برنامههای فصل آینده دریافت نکردهام. با این حال، معتقدم آمادهسازی برای بازیهای آسیایی آینده باید از الان آغاز شود و بر اساس یک برنامه بلندمدت برای توسعه تیم ملی پیش برود.

* آیا همکاری خود را با تیم ملی ایران ادامه خواهید داد؟
- در حال حاضر نمیتوانم پاسخ قطعی بدهم. قرارداد یکساله من به پایان رسیده و تاکنون پیشنهاد مشخصی برای ادامه همکاری دریافت نکردهام. از فرصتی که برای کار با تیم ملی ایران در اختیارم قرار گرفت، سپاسگزارم و در صورت تمایل فدراسیون به ادامه همکاری، آماده گفتوگوی حرفهای درباره شرایط و برنامههای آینده هستم.
* قایقرانان ایرانی را چگونه ارزیابی میکنید و تا چه اندازه از حضور به عنوان سرمربی تیم می قایقرانی ایران رضایت داشتید؟
- قایقرانان ایرانی از استعداد، پشتکار و انگیزه لازم برای دستیابی به نتایج بهتر برخوردارند. در طول همکاری من، ورزشکاران علاقه و تعهد خوبی نسبت به تمرینات نشان دادند و فضای تمرینی مناسبی داشتیم. بسیاری از آنها در تمرینات و مسابقات کنترلی نتایج قابلتوجهی به دست آوردند.
معتقدم با برنامهریزی صحیح و توسعه مستمر، این ورزشکاران میتوانند به موفقیتهای بیشتری دست پیدا کنند. از اینکه فرصت همکاری با تیم ملی ایران را داشتم، خوشحالم. رابطه کاری خوبی با ورزشکاران برقرار کردیم و فضای تمرینی ما دوستانه و حرفهای بود. البته دوست داشتم در بازیهای آسیایی به نتایج بهتری دست پیدا کنیم، زیرا همواره برای دستیابی به اهداف بزرگ تلاش میکنم. از ورزشکاران و تمام افرادی که در ایران با آنها همکاری داشتم، سپاسگزارم. معتقدم قایقرانی ایران ظرفیت پیشرفت زیادی دارد و امیدوارم این تیم در آینده به نتایج درخشانتری دست پیدا کند.
* و در پایان تجربه حضور در ایران چگونه بود؟
- مردم ایران تاثیر بسیار خوبی بر من گذاشتند. با افراد زیادی آشنا شدم که مهربان، مهمان نواز و مودب بودند. در مدت اقامتم در ایران احساس راحتی داشتم و برای فرهنگ و سنتهای مردم این کشور احترام زیادی قائل بودم. از تمام افرادی که فرصت همکاری و معاشرت با آنها را داشتم، سپاسگزارم. غذاهای ایرانی را دوست داشتم. در مدت اقامتم در ایران با غذاهای مختلفی آشنا شدم و از تنوع آشپزی ایرانی لذت بردم.









