بازی‌های آسیایی ناگویا در حالی برای کاروان ایران با ایستادن در جایگاه ششم به پایان رسید که تیراندازی یکی از رشته‌های باسابقه ایران بار دیگر نتوانست انتظارات را برآورده کند.
به گزارش خبرنگار مهر، بازی‌های آسیایی ناگویا ۲۰۲۶ به پایان رسید و کاروان ایران با کسب ۱۹ مدال طلا، ۱۸ نقره و ۱۵ برنز و در مجموع ۵۲ مدال در جایگاه ششم قرار گرفت. در این میان برخی رشته‌ها با عملکردی درخشان پاسخ اعتماد مسئولان را دادند و با کسب مدال‌های ارزشمند سهم قابل توجهی در موفقیت کاروان ایران داشتند اما در سوی دیگر عملکرد برخی رشته‌ها بیش از هر چیز محل تأمل بود.
در این میان تیراندازی یکی از رشته‌هایی بود که نتوانست انتظارات را برآورده کند. رشته‌ای که همواره یکی از امیدهای مدال‌آوری ایران در بازی‌های آسیایی محسوب می‌شود این بار نیز با وجود اعزام جمعی از تیراندازان باتجربه، حضور ورزشکاران المپیکی و شرکت در مواد مختلف تنها به یک مدال برنز رسید؛ نتیجه‌ای که وقتی در کنار عملکرد ایران در دو دوره گذشته قرار می‌گیرد تصویری نگران‌کننده‌تر از وضعیت این رشته ارائه می‌دهد.
در شرایطی که تیراندازی یکی از رشته‌های پرمدال بازی‌های آسیایی محسوب می‌شود سهم ایران طی سه دوره متوالی عملاً به یک مدال برنز در هر دوره محدود شده است؛ روندی که نشان می‌دهد این رشته برای بازگشت به مسیر موفقیت نیازمند بازنگری جدی است.
چه کسانی برای ایران مدال گرفتند؟
برای مرور ساده‌تر عملکرد ایران مدال‌های سه دوره اخیر به این شکل بوده است:
جاکارتا ۲۰۱۸
* مه‌لقا جام‌بزرگ: تفنگ سه وضعیت زنان
هانگژو ۲۰۲۲
* هانیه رستمیان و امیر جوهری‌خو: تپانچه بادی میکس
ناگویا ۲۰۲۶
* هانیه رستمیان و وحید گلخندان: تپانچه بادی میکس
این فهرست یک نکته مهم را هم نشان می‌دهد. در سه دوره متوالی مدال‌آوری ایران نه‌تنها از نظر تعداد افزایش پیدا نکرده بلکه شکل مدال‌ها نیز تغییر چندانی نداشته و در نهایت هر بار یک برنز به سبد کاروان ایران اضافه شده است.
از قهرمان المپیک تا فینال‌های از دست‌رفته
عملکرد ایران در ناگویا زمانی قابل تأمل‌تر می‌شود که بدانیم تیم کشورمان با مجموعه‌ای از ورزشکاران باتجربه راهی این رقابت‌ها شد. جواد فروغی، قهرمان المپیک توکیو در تپانچه بادی مردان به رتبه سی‌وچهارم رسید. نتیجه‌ای که فاصله زیادی با جایگاهی دارد که از قهرمان المپیک انتظار می‌رود.
نجمه خدمتی یکی از چهره‌های باسابقه تیراندازی ایران و طلایی بازی‌های آسیایی اینچئون نیز در ناگویا در تفنگ بادی بیست‌ویکم و در تفنگ سه وضعیت دهم شد و نتوانست به فینال برسد.
در میان تیراندازان ایران هانیه رستمیان همچنان بهترین عملکرد را داشت. او در تپانچه ۲۵ متر مرحله مقدماتی را با صدرنشینی پشت سر گذاشت اما در فینال هفتم شد. در تپانچه بادی نیز به فینال نرسید و در نهایت مدال برنز میکس را به همراه وحید گلخندان برای ایران به دست آورد.
یک اتفاق عجیب برای یک المپین
عملکرد شرمینه چهل‌امیرانی در ناگویا هم مطابق انتظار پیش نرفت. ملی‌پوش ایران در تفنگ بادی ۱۰ متر با قرار گرفتن در رده هفدهم و در تفنگ سه وضعیت با رتبه هجدهم از رسیدن به فینال بازماند.
اما حضور او در ناگویا با اتفاق دیگری هم همراه شد؛ در رقابت میکس تفنگ سه وضعیت نتیجه تیم ایران پس از بررسی تجهیزات تغییر کرد و به دلیل تأیید نشدن لباس چهل‌امیرانی تیم کشورمان از ادامه جدول مسابقات کنار رفت. اتفاقی که فارغ از نتیجه ورزشی برای یک ورزشکار المپیکی و در سطح بازی‌های آسیایی پرسش‌هایی درباره جزئیات آماده‌سازی و کنترل تجهیزات پیش از مسابقه ایجاد می‌کند.
نسل جدید و امیدی که هنوز به فرصت بیشتری نیاز دارد
در کنار چهره‌های باسابقه برخی تیراندازان جوان نیز فرصت حضور در ناگویا را پیدا کردند. سایه یاسی در نخستین تجربه بازی‌های آسیایی خود به فینال تپانچه بادی زنان رسید و در نهایت هشتم شد.
شاید همین حضورها نشان می‌دهد که تغییر نسل در تیراندازی ایران باید جدی‌تر دنبال شود. اگر قرار است ورزشکاران جوان در سطح آسیا تجربه کسب کنند حضور آنها نباید صرفاً به چند مورد محدود شود بلکه باید بخشی از یک برنامه بلندمدت برای ساختن تیم ملی آینده باشد.
مشکل فقط یک مسابقه نیست
آنچه در ناگویا اتفاق افتاد را نمی‌توان صرفاً یک ناکامی مقطعی دانست. وقتی نتیجه سه دوره اخیر بازی‌های آسیایی را کنار هم قرار می‌دهیم یک روند مشخص دیده می‌شود:
* جاکارتا ۲۰۱۸: یک برنز
* هانگژو ۲۰۲۲: یک برنز
* ناگویا ۲۰۲۶: یک برنز
این روند در حالی رقم خورده که ایران در هر سه دوره با نفرات مختلف و در مواد متنوع حضور داشته و حتی در مقاطعی قهرمان المپیک و ورزشکاران صاحب‌نام نیز در ترکیب تیم ملی بوده‌اند.
در ناگویا نیز از میان ۸۴ مدالی که در مواد مختلف تیراندازی توزیع شد سهم ایران تنها یک برنز بود؛ آماری که نشان می‌دهد مسئله فراتر از عملکرد یک یا دو ورزشکار است و باید در سطح ساختار فنی و مدیریتی این رشته بررسی شود.
وقت بازنگری رسیده است
تیراندازی ایران امروز بیش از هر زمان دیگری به یک بازنگری جدی نیاز دارد؛ بازنگری‌ای که باید از مدیریت و کادر فنی گرفته تا پشتوانه‌سازی، استعدادیابی و نحوه آماده‌سازی ملی‌پوشان را دربر بگیرد. نتایج سه دوره اخیر بازی‌های آسیایی نشان می‌دهد ادامه مسیر فعلی نمی‌تواند پاسخگوی ظرفیت‌های این رشته باشد و لازم است نقاط ضعف سال‌های گذشته بدون تعارف مورد بررسی قرار گیرد.
در شرایطی که فدراسیون تیراندازی فعلاً با سرپرست اداره می‌شود انتخاب مدیر جدید می‌تواند فرصتی برای شروع دوباره باشد. البته تغییر نام‌ها به‌تنهایی مشکلی را حل نمی‌کند و آنچه اهمیت دارد برنامه‌ای روشن برای بازگرداندن تیراندازی به جایگاهی است که پیش از این در آسیا و جهان تجربه کرده است.
با وجود تمام انتقادها هنوز نمی‌توان از بازگشت تیراندازی ایران ناامید بود. این رشته همچنان ورزشکاران باتجربه، استعدادهای جوان و ظرفیت لازم برای ساختن یک نسل موفق را در اختیار دارد. حالا باید دید مدیریتی که قرار است سکان فدراسیون را در دست بگیرد تا چه اندازه می‌تواند از این ظرفیت‌ها استفاده کند و آیا می‌تواند مسیر تیراندازی را از تکرار یک برنز در هر دوره به سمت روزهای پرافتخار گذشته تغییر دهد.
