در عملیات اسیدکاری یکی از چاه های پارس جنوبی که توسط شرکت پتروپارس انجام شد، لوله مغزی سیار (Coiled Tubing) در عملیات حفاری چاه‌های درون میدانی فاز یک پارس‌جنوبی گیر کرده و پس از گذشت ۲۰ روز هنوز موفق به انجام عملیات آزادسازی نشده است.
در شرایطی که با حملات ددمنشانه دشمن آمریکایی-صهیونی، بخشی از تاسیسات پارس جنوبی آسیب دیده و موجب کاهش میزان قابل توجهی از تولید این میدان شده است، چشم امید مردم برای عبور از زمستان پیش رو به عملیات حفاری چاه‌های درون میدانی پارس‌جنوبی (Infill) است که با خطاهای متعدد یکی از پیمانکاران اصلی این طرح ملی، در وضعیت نامشخصی قرار گرفته است.
متخصصان هشدار می‌دهند که با گیر کردن «لوله مغزی سیار» درون اسلاتت لاینر ۱/۲-۴ اینچ، وضعیت فعلی چاه SPD1-۱۳ بسیار نگران‌کننده است. چرا که با گذشت ۲۰ روز و عدم موفقیت در آزادسازی تجهیزات، احتمال «بریدن کوئل» از بخش‌های بالایی بسیار بالا است. در این صورت، عملیاتِ فوق‌العاده پیچیده و زمان‌بر «مانده‌یابی» (Fishing) آغاز خواهد شد. سناریوی ترسناک‌تر، ضرورت تخلیه کامل تجهیزات چاه (Decompletion) است که به معنای اتلاف زمانی حداقل ۳ ماهه در تولیدی کردن چاه و هدررفتِ میلیونیِ دلارهای نفتی است.
چرا شرکتی که روزی سابقه همکاری با استت اویل نروژ را در کارنامه خود داشت، فقط طی شش ماه گذشته، پس از ثبت دو شکست فاحش مهندسی در عملیات اسید کاری فاز ۱۱ پارس جنوبی و تولید آب به جای گاز در حفاری چاه درون میدانی، با این خطای فنی جدید هتریک کرده و اکنون به جولانگاه خطاهای مهندسی و زنجیره‌ای از ناکارآمدی تبدیل شده است؟!
