وقتی صحبت از تشخیص وجود آب یا حیات در سیارات خارج از منظومه شمسی و در نتیجه شرایط مورد نیاز برای حیات می‌شود، تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) پا به عرصه می‌گذارد. یک تیم مجرب از محققان، از جمله دانشمندان موسسه فناوری ماساچوست (MIT) و دانشگاه بیرمنگام با مطالعه سیاره‌های خارج از منظومه شمسی که نسبت به سایر سیارات همان منظومه دارای مقادیر کمتری از دی اکسید کربن هستند، استدلال امکان وجود آب و شرایط مورد نیاز برای ایجاد حیات را مطرح کردند.
کشف مکانی جدید برای سکونت بشر
تحقیقات جدید تلسکوپ جیمز وب ناسا در مورد یک سیاره فراخورشیدی خارج از منظومه شمسی به نام K۲-۱۸B که با جرم تقریبی ۸.۶ برابر کره زمین وجود دارد با کشف مقادیری از مولکول‌های حامل کربن از جمله متان و دی اکسید کربن، اطلاعات جدیدی برای جهانیان آشکار کرده است. کشف اخیر نشان می‌دهد که این سیاره می‌تواند یک Hycean باشد؛ سیاره‌ای که پتانسیل داشتن جو غنی از هیدروژن و سطحی پوشیده از آب را دارد.
دانشمندان با بیان این‌که تمام شواهد موجود و ضبط شده توسط تلسکوپ فضایی جیمز وب، مهر تأیید محکمی بر این استدلال است، اعلام کردند که وجود آب مایع در این سیاره و سایر سیارات می‌تواند به رویای ایجاد یک زیستگاه جدید برای انسان‌ها کمک کند. در حالی که جستجوی اجزای شیمیایی کلیدی که نشان‌دهنده قابلیت سکونت در سیارات فراخورشیدی یا سیارات دیگر هستند، تنها در دسترس فناوری‌های کنونی است، دی اکسید کربن تخلیه شده نشانه‌ای است که جیمز وب اکنون آن را واضح نشان می‌دهد.
جولین دو ویت، یکی از اعضای ارشد تیم اکتشاف بیان کرد: بالاترین دستاورد در علم سیارات و کیهان، جستجوی جهان‌های قابل سکونت و حضور حیات در آن‌ها است؛ اما این دستاوردها تا به امروز خارج از دسترسی جدیدترین و پیشرفته‌ترین رصدخانه‌ها بوده و اکنون ما یک مدرک محکم در مورد قطعیت وجود آب به‌صورت مایع در سیاره دیگری داریم که تا چندین سال دیگر امکان سکونت و حیات در این نوع سیارات، یک امر ممکن خواهد بود.
در حال حاضر دانشمندان با بررسی و استفاده از ابزارها و داده‌های تلسکوپ فضایی جیمز وب برای بررسی و تشخیص فاصله یک سیاره از ستاره میزبان خود، یک چالش مهم پیش روی خود می‌بینند که آیا صرف امکان حیات در یک سیاره باعث مهاجرت انسان و نیز سکونت در آن سیاره می‌شود یا خیر؛ در این مورد علاوه بر بررسی وجود آب باید سایر پارامترهایی همچون گرمی و سردی متعادل دمای سطح آن سیاره نیز مورد بررسی و تحقیق قرار بگیرد. با این حال در منظومه شمسی و با تحقیقات صورت گرفته، سیارات زهره و مریخ به‌واسطه وجود سطح معینی از دی اکسید کربن و منابع آب با اشکال مختلف امکان حیات دارند؛ اما کاهش یا افزایش نامعقول دما در سطح این سیارات، خود یک چالش بزرگ محسوب می‌شود.
