شهاب حسینی سوپراستار سینمای کشورمان در تازه ترین هنرنمایی خود در شبکه نمایش خانگی بعد از پوست شیر این بار در سریال گناه فرشته به کارگردانی حامد عنقا در نقش حامد تهرانی یک وکیل ظاهر شد و به ایفای نقش پرداخته است.
سریال معمایی جدید شبکه نمایش خانگی که ستاره های مطرح سینمای کشورمان در آن به ایفای نقش پرداخته اند در حال پخش می باشد.

قصه یک بی گناهی
طبیعتا نوشتن از قسمت اول یک سریال، نوشتن از شمایل کلی آن و حس و حالی است که در مواجهه نخستین با اثر تجربه میکنیم. نوعی گمانهزنی و ترسیم کلیتی است که احتمال وقوع آن را بتوان پیش بینی کرد. درواقع می توان گفت ارجاع به شواهدی اولیه است که میتواند انگیزه تماشای آن را در دریافت اثر دچار قبض و بسط کند.
میتوان گفت گناه فرشته در ژانری جنایی-معمایی روایت میشود که از نظرگاه یک زوج وکیل به یک قتل مینگرد. قتلی که فقط رخدادی در لحظه کنونی یا مرتبط با قاتل و مقتول نیست، بلکه ریشه در رخدادی دارد که بخشی از گذشته دردناک وکیل پرونده را احضار کرده تا زخمی کهنه بار دیگر سر باز کند و احتمالا این بار سرنخهای تازهای از دلیل وقوع آن کشف شود.
گویی در گناه فرشته قرار است به میانجی بازگشایی پرونده یک قتل، پرونده قتلی دیگر در گذشته هم باز شود و با یک روایت و خوانش موازی مواجه شویم که به شکل عجیبی در هم تنیده شده است.
قصه قتل مردی توسط خدمتکار زن جوان خانه که سرآغاز داستانی پیچیده است و به نظر میرسد او بیگناه است اما اثبات بیگناهی او کار سختی است و همه شواهد علیه اوست.

نقش شهاب حسینی در گناه فرشته
با ورود حامد تهرانی (شهاب حسینی) بهعنوان وکیل به پرونده او، ابعاد پیچیده این پرونده روشن میشود و قرار است رمزگشایی از همین ماجرا دستمایه روایت قصهای پرپیچوخم باشد.
حامد تهرانی ضمن آشنا شدن با پرونده قتل عشیری به این اراده و انگیزه رسیده که از او دفاع کند اما از سوی دیگر امیر آقایی در نقش نوید عشیری پسر مقتول قرار دارد که از نشانههایی که در قسمت اول میبینیم به نظر میرسد یک جدال پرجنجال در پیش است. جدال حامد با نوید تا تقابل خیر و شر را بهمثابه پیرنگ اصلی قصه معنا کند.
مرتبط بودن قتل عشیری با قتل مادر حامد که ۱۴ سال پیش رخ داده از یکسو و قبول کردن وکالت پرونده عشیری توسط همسر حامد که او هم وکیل دادگستری است، این پرونده را در یک وضعیت پیچیده و خاصی قرار میدهد که باید در قسمتهای بعدی شاهد فرازوفرودهای آن باشیم.









