دلایلی وجود دارد که نشان میدهد به هیچ وجه نباید با کفش وارد خانه شد. شما هم اگر این مورد را نشانه با کلاس بودن میدانید زودتر ترک کنید.
این موضوع که بهتر است در محیط خانه با کفش بیرون از خانه راه نرویم، تازه نیست. از زمانهای گذشته این موضوع به بیشتر مردم گوشزد شده و در فرهنگ ایرانیها کمتر خانوادهها با کفش وارد خانه میشوند. در کشورهای شرقی و اسلامی مسئله کندن کفش قبل از ورود به خانه تقریبا حل شده، اما در غرب، راه رفتن در خانه با کفش کاملا مرسوم است، ولی این مسئله از نظر دانشمندان نباید اینقدر عادی باشد.
گابریل فیلپلی، استاد دانشگاه ایندیاناپولیس در آمریکا یکی از افرادی است که در این زمینه فعالیت کرده و اخیرا در گفتوگو با رسانهها، در اینباره هشدار داده است. او به یورونیوز گفته که دانشمندان در کف کفشها، انواع باکتریها و میکروبها را شناسایی کردهاند که یکی از نگرانکنندهترین آنها، باکتری ایکولی است. او گفته در آزمایشات مشخص شده که کف 99درصد کفشها به مدفوع آلوده است.
کف هر کفش بیش از ۴۰۰ هزار باکتری مضر برای سلامتی انسان وجود دارد. این باکتریها آن قدر کوچک هستند که شاید حتی کف کفش دیده نشوند.
گفتنی است معروف ترین عامل آلوده کننده بیماران بستری در مراکز درمانی هم این باکتری ها هستند، حدود 35 درصد از پراکندگی این نوع باکتری در مکان های دیگر خواهد بود.
البته صاحبان خانه نباید فقط نگران باکتری و میکروب باشند؛ جیل لیت، استاد علوم محیطزیستی در دانشگاه کلرادو در آمریکا به سیانان گفته که کفش مردمی که در محیطهای شهری زندگی میکنند، به خاطر مجاورت با سازههای شهری و احتمالا صنایع، به فلزات سنگین و خطرناکی مثل سرب آلوده هستند که با راه رفتن در خانه، به محیط خانه منتقل میشود. کفشها همچنین به بقایای آفتکشها هم آلوده هستند که هم فلزات سنگینی مثل سرب و هم آفتکشها، بهشدت برای کودکان خطرناکند.
دانشمندان گفتهاند که پیش از ورود به خانه، نه فقط باید کفشها کنده شوند که توصیه شده قبل از آن با دقت بر سطحی مرطوب مثل جلودریها کشیده شوند تا آلودگیهایش تا حد امکان پاک شود و همراه کفش داخل جاکفشی و خانه آورده نشود. جارو کردن جاکفشی هم فقط غبار کف کفش را به هوا پخش میکند و توصیه نشده است.
