مهاجرت پرستاران از کشور موضوع تازهای نیست اما روند افزایشی و تشدید آن به ویژه در چند سال اخیر بر کسی پوشیده نیست. مسالهای که دیگر از دایره انکار عبور کرده و آشکار است. علل مختلفی هم دارد اما مسالهای که مغفول مانده، نبود برنامه و رویکرد فعالانه مسئولان در برخورد با این پدیده است.
گفته شده سالانه بین ۱۵۰۰ تا ۳ هزار پرستار از کشور خارج میشوند. در مورد مهاجرت پرستاران دو دیدگاه وجود دارد عدهای آن را تهدید و عدهای آن را فرصت میدانند.
احمد نجاتیان معاون سابق سازمان نظام پرستاری میگوید: مهاجرت پرستاران مختص ایران نیست و باید آن را در روندی جهانی بررسی کنیم. این موضوع دو جنبه دارد یکی شرایط اجتماعی، اقتصادی و شغلی که بر روند خروج پرستاران از کشور تاثیرگذار است و دوم کششی است که در بازارهای بینالمللی سلامت وجود دارد.
به گفته نجاتیان، چون حدود ۷۰ درصد پرستاران کشور خانم هستند همین نسبت هم با کمی تغییر در مهاجرت پرستاران اتفاق میافتد. یکی از مسائل مهمی هم که باعث افزایش مهاجرتشان میشود، آینده فرزندان است.
بسیاری از آنان شرایط بسیار سختی را برای مستقر شدن در کشور دیگر طی میکنند و وقتی به شرایط پایدار میرسند دیگر تمایلی به بازگشت ندارند. تصور این است که کمتر از ۱۰ درصد به کشور بر میگردند.
