هنر طلاسازی در ادبیات هنری جزو هنرها و صنایع دستی به شمار می‌آید. شاید برای شما جالب باشد که قبل از هر سخنی به طور خلاصه بدانید مرحله اولیه ساخت این محصولات چگونه صورت می‌گیرد.
در طلاسازی ابتدا طلای خام را در ظروفی به نام بوته که مخصوص عملیات ذوب است، حرارت می‌دهند. روند ذوب فلز طلا یا به وسیله اکسیژن و گاز صورت می‌پذیرد و یا از راه قرار دادن طلا درون کوره ذوب انجام می‌شود.
سپس طلای ذوب شده را یا با نقره ترکیب می‌کنند و یا با مس که این‌گونه طلای سفید ساخته می‌شود. آنگاه مایعی که به دست آمده را به شکل مفتول در می‌آورند و آن را در دستگاه نورد قرار دهند که ضخامت بلوک فلز کاهش یابد.
در نهایت حاصل کار را سوهان و سنباده می‌کشند تا خطوط بسیار ریز را از روی آن بزدایند و سطوح را یکدست کنند. بعد از این طلا را به واسطه دستگاه پرداخت جلا می‌دهند. سرانجام طلای ساخته شده توسط واکنش‌های شیمیایی و یا الکتروشیمیایی آبکاری کرده تا جلوه بیشتری پیدا کند و درخشان دیده شود.
اجرت این هنر در اغلب موارد به صورت درصدی محاسبه می‌شود. یعنی درصدی از قیمت طلای خام برای این هنر ساخت آن بر مبلغ نهایی اضافه می‌شود. این عدد درواقع سال به سال و با توجه به روش محاسبه و نو و دست دوم بودن طلا، طراحی محصولات و سیاست‌های گالری و یا خرده فروش سنتی تفاوت می‌کند.
انواع روش‌های محاسبه اجرت طلا
نحوه محاسبه اجرت ساخت طلا در سال ۱۴۰۱، به چند روش زیر اعمال می‌شود:
• محاسبه اجرت به تومان
در این نحوه محاسبه، فروشنده طلا، مبلغ مشخص و ثابتی را به عنوان اجرت ساخت طلا و سایر هزینه‌های قیمت طلا، تعیین می‌کند.
• محاسبه اجرت به درصد
در این روش مبلغ اجرت بر مبنای ارزش طلای خام به کار رفته در آن زیورآلات خریداری شده، مشخص و معین می‌شود.
• روش محاسبه تلفیقی از تومان و درصد
در این شیوه فروشنده هم روش هم مبلغی ثابت و هم درصدی از طلای خام را به عنوان اجرت تعیین شده از خریدار مطالبه می‌کند.
اجرت ساخت طلا چیست؟
برای مفهوم اجرت ساخت و پردازش طلا باید گفت که این بها از نوع خدمات غیرمستقیم محسوب می‌شود و بابت طراحی و ساخت یک قطعه طلا در نظر گرفته می‌شود. این فرآیند بسته به طرح محصولات مختلف می‌تواند مقادیر متفاوتی را ایجاد کند. تفاوت ارزشی که طلاساز در محصول نهایی به وجود می‌آورد، مصرف‌کننده را ملزم به پرداخت اجرت کار او براساس نرخ عرفی و صنفی می‌کند. این بهای اجرت در صنعت طلاسازی به شکل معمول در خرده‌فروشی‌های طلا از مصرف‌کننده دریافت می‌شود؛ و خود خرده فروش قبلا چنین بهایی را به عمده فروش و نفر قبلی معامله پرداخت کرده است.
کدام طلاها اجرت ساخت کمتری دارند؟
اجرت ساخت طلا و هزینه‌های جانبی آن همان‌طور که مشخص است برای طلای نو در نظر گرفته می‌شود. در نتیجه طلای دست دوم در عرف صنعت طلاسازی به عنوان طلای بی اجرت قلمداد می‌شود. شایان ذکر است که از سوی اتحادیه طلافروشان خرید طلای دست دوم از فروشندگان تخلف محسوب می‌شود و طلافروشان در این مواقع معمولاً به عناوین مختلف از خریدار اجرت ساخت دریافت می‌کنند. ضمن آن‌که محصولات طلایی که واقعا بی اجرت معامله شود معمولاً طرح‌های قدیمی دارند و ممکن است کیفیت ساخت آن‌ها نسبت به طلای نو به طور محسوسی پایین‌تر باشند.
در کنار مفهوم طلای بی اجرت مفهومی به نام طلای کم اجرت هم داریم. النگو زنجیر و طلاهای پرسی، نسبت به سایر اقلام طلا اجرت کمتری دارند. چون آن‌ها از ساخت ساده‌تری برخوردارند. یا طلاهایی که به اصطلاح مینیمالی ساخته شده‌اند به طلاهای کم اجرت شهرت دارند. آن دسته محصولاتی که به واسطه لیزر ساخته می‌شوند نیز در دسته طلاهای کم اجرت واقع می‌شوند چون هزینه طراحی و ساخت کمتری خواهند داشت. البته این به منزله کم کیفیت بودن آن‌ها و یا کم ارزش‌تر بودن آن نیست.
برای برخی طلاها که تنوع کاری بیشتری دارند یا از قطعات مختلف و پیچیده‌تری تشکیل شده‌اند نظیر فیوژن، ملیله و غیره اجرت بالاتری در نظر گرفته شده است.
برخی از طلافروشان قطعات طلایی را از افراد می‌خرند که قبلا استفاده شده و جزو طلای دست دوم به حساب می‌آید. آنگاه به ترمیم و تعمیر آن می‌پردازند و روی آن به اصطلاح پرداخت کاری می‌کنند. درواقع زمانی که طلا را از مشتریان خریداری می‌کنند تنها مبلغ خود طلای به کار رفته در کار را بدون در نظر گرفتن اجرت می‌پردازند. به این ترتیب قطعه طلایی که به این شکل در معرض فروش قرار می‌گیرد هم هزینه ساخت در آن لحاظ نمی‌شود و قیمت‌گذاری آن به صورت طلای بدون اجرت در نظر گرفته می‌شود.
در برخی موارد هدف از خرید طلا برای خریداران به کاربری محصول به لحاظ زیباشناسی آن نیست. بلکه منظور بیشتر پس انداز سرمایه به واسطه جمع‌آوری طلا است. معمولا این افراد تمایل به خرید طلای بی اجرت دارند که برای این کار اقتصادی‌تر است.
منبع: اطلاق نیوز
