دنیا از سال ۱۹۶۹ میلادی از یک ارتباط محدود بین انسانها پای خود را فراتر گذاشت و به فضایی به نام اینترنت دست پیدا کرد. شاید رابرت تیلور نخستین سازنده اینترنت تصور نمیکرد با کشفی که داشته، در آینده نه چندان دور قرار است چه اتفاقی برای دنیا بیافتد.
تیلور در ابتدا تلاش کرد تا ارتباط بین رایانهها را برقرار کند که پس از آن فضای اینترنت توسعه پیدا کرد اما این فضا تنها تا یک مکانی را پوشش میداد اما کمکم از سال ۲۰۰۰میلادی فضای اینترنت در دنیا دچار تحول شد و گستره استفاده از این فضای رونق بیشتری پیدا کرد.
از اواخر سال ۲۰۰۵ که اولین نرمافزارها مثل وایبر، تلگرام و واتسآپ به بازار جهانی عرضه شد جهان با فضای مجازی آشنا شد که این دستاوردها مرز ارتباط بین انسانها را گسترش داد، در این میان در سال ۲۰۱۰ برای اولین بار نسخه اینستاگرام در تلفنها اپل عرضه شد. برنامهای که این امکان را فراهم می کرد تا شما تصاویر و فیلمهای خود را با دیگران به اشتراک بگذارید.
اما در یک دهه اخیر این برنامه به قدری رشد داشت که دیگر شما مرز بین ارتباطات را تصور نمیکنید، زیرا در تمام دنیا مردم در هر جایی که هستند میتوانند فیلم و عکس و روزمرگی خود را در هر زمان و مکانی با دیگران به صورت زنده به اشتراک بگذارند.
در ایران نیز این برنامه با استقبال خوبی روبهرو ش، به ویژه اینکه بسیاری از شرکتها و افرادی که دارای مشاغل مختلف بودند از این فضا برای عرضه محصولات خود استفاده و کسب و کار اینترنتی خود را آغاز کردند، اما بزرگترین اتفاقی که در این میان فضای این برنامه را دچار چالش کرد استفاده نادرست برخی از این برنامه بود؛ افراط و تفریط در استفاده ازاین فضا چهره این برنامه را خراب کرد و به همین منظور صاحبان این برنامه محدودیتهایی را برای مخاطبان خود ایجاد کردند تا این برنامه بتواند استانداردهای خود را در همه سلایق، مشاغل و ... حفظ کند.
اینستاگرام یک بنگاه کاملا تبلیغاتی به شمار میرود و از ساختار اداری تا فردی همگی یک صفحه مخصوص به خود را دارند تا فعالیتها یا محصولات خود را به نمایش بگذارند. این برنامه در کشور ما نیز همانند سایر دنیا به رشد اقتصادی جامعه بسیار کمک کرد چون یک مخاطب برای دسترسی به چیزهای مورد نیازش بدون واسطه و با تنوع بالا دسترسی داشت. اما در این میان برخی افراد حقوقی و حقیقی برای اینکه محصولات یا خدمات بیشتری عرضه کنند به دنبال کسانی رفتند که مخاطبین زیادی دارند تا از این طریق و کمک گرفتن از دیگران تبلیغ کار خود را داشته باشند و اینجا بود که چیزی به نام «بلاگر» شکل گرفت که به نوعی حلقه وصل بین عرضه و تقاضا بود. به این معنا که آنها یک محصول یا خدمات را تبلیغ و مخاطب را به شرکت یا فرد ارائه دهنده خدمات یا محصول وصل میکردند و در این میان حق تبلیغ خود را میگرفتند.
متأسفانه در چندسال اخیر در ایران بلاگرها افراط و تفریط را در تبلیغ و ترویج مصرفگرایی رقم زدند و فرهنگ مردم را دچار تغییرات اساسی کردند. برای نمونه، بسیاری از مردم ما امروز بیش از گذشته به سراغ پزشکان زیبایی،استفاده از لوازم آرایشی، خرید پوشاک و ... میروند زیرا تصور میکنند اگر فلان چیزی که یک بلاگر تبلیغ کرده است نداشته باشند آنها نسبت به دیگران محبوب نیستند و از دیگران عقب افتادهاند.
اخیرا در همین فضا که اصولا قشر مذهبیتر جامعه با آن فاصله دارد افرادی با عنوان «بلاگر حجاب» کار خود را آغاز کردند که سعی میکنند کارهایی را انجام دهند که موردپسند خانوادههای مذهبی باشد، اما در این میان یک سوال وجود دارد. آیا فعالیت این بلاگرها به فرهنگ مردم مذهبی کمک کرده و یکسری خرده فرهنگها را اصلاح میکند یا اینکه بلاگرها میخواهند از این فضا در جهت منافع خودشان استفاده کنند.
در صفحات بسیاری از این بلاگرها شاهد هستیم که فرد برای تبلیغ یک محصول دارای آرایش غلیظ بوده و در حال تبلیغ محصولات خارجی بسیار گران قیمت است، یا در هفتههای اخیر برخی از همین بلاگرها برای سفارش تبلیغ برای یک مجموعهای، به عتبات عالیات در عراق رفته و عکس و فیلمهایی را در جهت تبلیغ منتشر کردند که حرمت مکانهای مذهبی را زیر سوال برد.
